کلاس‌های اجباری اداره‌مان برای آموزش کامپیوتر و اینترنت، من را ناخواسته با این پدیده‌ی اینترنت آشنا کرد و من که از این فضا خوشم آمده بود،...

Friday, November 28, 2008

اتوبوس را که نگه می‌دارم، انبوه جمعیت پشت سر همدیگر از پله‌ها بالا می‌آیند. یکی دو نفر به پیرزن تعارف می‌کنند سوار شود، زن امتناع می‌کند...

Friday, November 28, 2008

- یکی داره می‌آد.
- کیه؟

Monday, June 23, 2008

شاید بارزترین دلیلِ برتری نوعِ انسان نسبت به ما و عموزاده‌های نه‌چندان دلچسبِ‌مان عمرِ درازاش باشد. وگرنه تمامِ موجودات، حتا همان لخته‌ی خونِ لذیذى که حالا روی‌اش جا خوش کرده‌ای...

Sunday, June 22, 2008

هنوز زیاد نبودند دایره‌های سرگردان. چندتایی به دیوارها و چندتایی آویخته به دروازه‌ها، ولی به دار شبیه نبودند تنها دایره بودند. دایره‌ها گردو نبودند، خورشید هم، صفحه‌ی ساعت هم، مردمک چشم هم...

Sunday, June 22, 2008

نه سایه‌یی بود و نه درختی؛ غذاخوری بین‌راهی افتاده بود کنار جاده‌یی نیمه متروک، زیر تابش آفتاب کویری. خورشید در سمت راست غذاخوری سایه انداخته بو

Wednesday, May 21, 2008

ریشم را که می‌زنم چند سال جوان‌تر می‌شوم. کت و شلوار نو‌اَم را پوشیدم با کفش‌های یوف قهوه‌ایم. عطر تندی زدم که از کنار هر کسی رد می‌شوم...

Wednesday, May 21, 2008

تاریکی که نه، چون همیشه یک مهتابی روشن است، دوست دارم اگر کسی وارد شد سریع نتواند بفهمد من توی این اتاق پشت این میز روی صندلیِ قهوه‌ای که ...

Wednesday, April 16, 2008

چیز سردی را که در واقع هیچ چیز نبود، با دست چپم لمس کردم، همان باعث شد از خواب بیدار شوم. وقتی چشمانم را باز کردم، نگاهم به سقفی افتاد...

Tuesday, March 25, 2008

ته فنجان ماسه می‌بینم. اقیانوسه، دریا نیست» اقیانوس، اقیانوس آرام. اقیانوس آرام کنار کدام یک از کشورهاست؟

Tuesday, March 25, 2008

حالا که از بیرون نگاه می‌کنم، فشارِ بندبندِ انگشت‌ها و بالای مُچت روی شیشه‌ی دودی، پهن، می‌نشیند و دوباره رها می‌شود...

Tuesday, March 25, 2008

با چشمان خیره‌ی باز مانده، یک گربه‌ی خانگی، افتاده بر پای تنها چراغ روشن خیابان، می‌مرد. ذهنش فعال برای یافتن پاسخ سئوال‌هایش؛ برای چه آنجا بود؟

Tuesday, March 25, 2008

شبی که تازه 28 ساله شده بودی- نزدیک‌های نوروز- از من پرسیدی: «حال و هوای تهران این روزها چگونه است؟» و من که آن روزها میل به...

Tuesday, March 25, 2008

عینکش را از روی بینی بالا کشید و گفت : «مدیرعامل جدید این کارخانه است. قول داده اگر با تقاضای در خواست وامش موافقت کنیم...

Tuesday, March 25, 2008

انیس پهلوی چپش را به میز نهارخوری تکیه داد. چرخید و لیوان را محکم روی میز گذاشت.

Saturday, November 17, 2007

«صنما ناز مکن» توی تاریک‌روشن سالن پیچیده بود. به‌ا‌نگشت‌هایش که روی دسته‌ی ساز بالا و پا‌یین می‌رفت و چشم‌هایش که هر ا‌ز گاهی بازشان می‌کرد،

Saturday, November 17, 2007

من امروز صبح مردم. ساعت پنج و سه دقیقه. درست همان ساعتی که همیشه دوست داشتم بمیرم. بلند شدم و تا سقف اتاق آمدم بالا.

Saturday, November 17, 2007

نمی‌دانم کی از زیر خیمه‌ی سیاهِ این فاجعه بیرون می‌روم. نمی‌دانم کی از این دایره‌ی بسته‌ی زمان منجمد خارج می‌شوم.

Saturday, November 17, 2007

- یادته بهت گفتم از تو زیر زمین چندتا کاسه شکسته پیدا کردم؟ حسین با توام!

Saturday, November 17, 2007

بر زمین افتاد سرباز، کلاه چرخید بر مدار دایره‌اش تا به آیینه شکسته‌ها رسید، آسمان انبوه بود از ابرهای سیاه

Saturday, November 17, 2007

من نخواهم مرد. در تمام طول زندگی‌ام اعتقاد داشتم نیرویی برفراز اراده‌ام وجود دارد که بر اعمالم قضاوت می‌کند.

Saturday, November 17, 2007

هر صبح که بلند می‌شود مستقیم می‌رود به طرف اتاقی که مادرش هیزم می‌ریخت و غذا درست می‌کرد و گاهی چایی

Saturday, November 17, 2007

انگار نر و ماده می‌آیند، خواب‌هایم كابوس می‌شوند، می‌پیچند دورِ گردنم، هی فشارفشار می‌دهند، خفه می‌شوم،

Saturday, November 17, 2007

به امیرعلی گفتم اگر با من و مامانش به خانه‌ی همکارم بیاید و با بچه‌شان بازی کند آخر هفته...

Saturday, November 17, 2007

«درست!... آها... درست!... بله... پس همون فردا صبح ساعت 10... بله... هیچی می‌‌خواستم مطمئن شم.

Tuesday, October 16, 2007

از همان اول هم آرامِ آرام نبودند توی آن ساختمان دودگرفته. همیشه بود سری و صدایی. اما این اواخر کار بالا می‌گرفت، طوری که شوکت،

Tuesday, July 03, 2007

همه‌ی کتاب‌هایم را کم‌وبیش حفظ هستم. روزی سه تا می‌خوانم، به جز این سه تا همه را سه بار خوانده‌ام. اگر امروز این سه تا را هم بخوانم، کتاب‌هایم تمام می‌شوند.

Tuesday, July 03, 2007

از خواب پرید. بلند شد رفت به سرسرا. از بوی سیگار فهمید که روی صندلی راحتی نشسته ا ست. رفت جلو و گفت: نخوابیدی؟

Tuesday, July 03, 2007

– مامان باز شروع نکن، من از هیچ کدوم از کارایی که تو این هفت ماه انجام داده‌م پشیمون نیستم. اگه صد بارم برگردم عقب دوباره همه‌شون رو تکرار می‌کنم.

Tuesday, July 03, 2007

از پشت پرده‌ی توری سفید، آسمان با ابرهای کبود و خاکستری دیده می‌شد. باران قطره‌هایش را جابه‌جا روی شیشه پخش می‌کرد.

Tuesday, July 03, 2007

نرده‌ی آهنی قژی کرد و کنار رفت. نگاهی به اطراف انداخت و بی‌حضور عابری پله‌ها را یکی در میان طی کرد.

Tuesday, July 03, 2007

وقتی نخواهم به چیزی فکر کنم از این دو استفاده می‌کنم هنوز پزشک‌ها مثل مشروب و تریاک نتوانستند عوارضی برایش پیدا کنند...

Tuesday, July 03, 2007

وقتی اراده کرده بود پلک‌هایش را به‌هم بزند و بعد بازشان کند. شاید هم بی‌اختیار بود. چیزی نمی‌دید.

Tuesday, July 03, 2007

پس از یکی دو ساعت گشت‌وگذار در شبکه‌هایی که جز اندکی از عربی‌هاشان، چیز زیادی از دیگران نمی‌فهمید، گیرنده را خاموش کرد و سیگاری روشن.

Tuesday, July 03, 2007

ریشی که انگار با‌عجله تراشیده شده. جا‌به‌جا بریده‌گی‌هایی کنار ‌صورت دیده می‌شود... به جای این فکرها باید موهایم را خشک کنم.

Tuesday, July 03, 2007

پرنده هم توی خیابان‌های شهر پر نمی‌زند و من همین‌طور می‌رانم. گاز. دنده دو به سه، سه به چهار، چهار به پنج.

Friday, April 13, 2007

ما با همیم، من و شوهرم را می‌گویم. توی یک خانه زندگی می‌کنیم، با هم می‌خوریم، می‌خوابیم ...

Friday, April 13, 2007

می‌گن از تخم آمریکایی‌هاییه که شرکت نفت رو آوردن اینجا. مادرش دائم هیمه‌هاش رو از همون مسیرا تهیه می‌کرده

Friday, March 16, 2007

زن آن قسمت از شعرش را می‌خواند که در مورد رنگ عشق بود سرخ یا سفید؟

Friday, February 16, 2007

پس از محو آفتاب در پشت کوهها، اتوبوس حرکت خود را شروع کرده بود؛

Friday, December 08, 2006

شب فکر های لعنتی مثل خوره مغزم را می‌جوید.

Friday, December 08, 2006

شب از نیمه گذشته بود.جلو رایانه خانگی‌ام که تازه بعد از چندین سال اهلی شده نشسته بودم. توی وبلاگ‌ها و سایت‌ها برای خودم می چرخیدم.

Monday, November 06, 2006

دختر خوابيده است، آن‌جا، همان گوشه. هيچ‌وقت روی تخت نمی‌خوابد. يعنی از اول که نمی‌خواهد بخوابد، خواب‌ش می‌برد.

Monday, October 09, 2006

ــ یه لحظه دلم خواست وانمود کنم بچۀ منه. همین.
ــ یعنی چی؟ یعنی نمی‌خواستی بدزدیش؟

Monday, October 09, 2006

از شدت گرما بيدار شدم . خيس عرق بودم .کولر از کار افتاده بود و دماسنج 120 درجه فارنهايت را نشان مي داد.

Tuesday, August 29, 2006

صدام من نه در بغداد که در تهران زندگي مي کند. او را هر روز مي بينم که آسوده خاطر، روي سبزه

Tuesday, August 01, 2006

چه خواب خوبي مي ديدم ! شلوغ پلوغ بود ولي احساس خوبي داشتم .

Tuesday, August 01, 2006

ديروز، موجودي از آسمون اومد پيشم . بهم تعظيم کرد . منو پرستش کرد .

Tuesday, August 01, 2006

صحنه اول
[ پارکي در شهر A،در فصل زمستان.يک مرد جوان آهسته در پارک قدم مي زند. داناي کل زير درختي مي ايستد. ]

Tuesday, August 01, 2006

سال اول دبیرستان بود؛ مدرسه ی دکتر حسابی . روزهای شنبه زنگ اول فیزیک داشتیم؛ آقای قدیری دبیرش بود . آدم گه اخلاقی بود .

Wednesday, July 05, 2006

در چینش ماهرانه دستی، چنان کنار یکدیگر قرار می گرفتند که ظاهرا بنابراین شده بود تا یک هدف را برآورده سازند.

Wednesday, July 05, 2006

حدود شش ساله که زير يکي از ستون‌هاي اين خانه کار مي‌کنم . در حدود ساعت هفت صبح کارم شروع مي‌شه تا حدود يازده شب .

Wednesday, July 05, 2006

(( مردی که انگشتش سمت تاریکی نشانه رفته و می گوید تو هیچ گهی نیستی)) نیستم
من نامم (( پاره پاره است))

Wednesday, July 05, 2006

صمد که تون حمام را آتش می داد ، می فهمیدیم که باید بساط مچ انداختن را جمع کنیم ، از خزینه حمام متروک آقا ، یکی یکی بیرون می آمدیم و پخش و پلا می شدیم

Wednesday, July 05, 2006

چند بار هم که نشانت دادم که دیگر این کثافت کاری ها را نکنی خواباندی بیخ گوشم که تو بیخود کردی

Wednesday, July 05, 2006

گوشش را به در چسباند. هیچ صدایی نمی آمد. توی کیفش دنبال ِ دسته کلید گشت ولی بعد پشیمان شد. باز دستش را به طرف ِ زنگ برده بود که در باز شد.

Wednesday, July 05, 2006

هفت نفري مي شديم . دور ميز نشسته بوديم . ميز قهوه اي سوخته بود . مستطيلي دراز که صندلي هاي سنگين چوبي دور آن چيده بودند .

Wednesday, July 05, 2006

تو، كارهاي زيادي روتواين يكي دوسال تجربه كردي گل فروشي كردي ؛توي سردخانه بيمارستان نعش كش بودي توي رستورانها تانزديك صبح ظرف شستي وجلوي مشتريها خم وراست شدي هيچكدام ازانهاوضعت را روبراه نكرد امااين يكي حسابش با بقيه فرق داره

Tuesday, June 06, 2006

در چینش ماهرانه دستی، چنان کنار یکدیگر قرار می گرفتند که ظاهرا بنابراین شده بود تا یک هدف را برآورده سازند.

Tuesday, June 06, 2006

مناقصه برای نامگذاری یک داستان
بعد از مرگ نویسنده همه چیز به مناقصه گذاشته می شود...از جمله اسم بر روی آخرین داستان نوشته شده اش. ( آخه نویسنده این داستان وکیل وصی می خواهد.ولی ندارد! ) اسم های زیادی در ذهن نویسنده بود که برای گذاشته شدن بر روی این داستان خودشان را به نوک بلندترین حصار خانگی رسانده بودند. از بین گزینه های زیر یکی را به عنوان اسم داستان و لایق ترین صعود کننده، پیشنهاد کنید.
امضا: بلندترین حصار خانگی

Tuesday, June 06, 2006

شير آب همينطوري باز مانده بود و آب مي رفت و سرازير مي شد تو گودي وسط حياط و از آنطرف مي ريخت توي سوراخ چاه. زهرا خانم چهار زانو نشسته بود لبه ي سكو و مرغهاي زرشك پلوي نذري را تكه تكه مي كرد. گاه و بي گاه با همان دستهايي كه به مرغها ماليده بود، روسريش را جلو مي كشيد و سر ديگ سمت راست را برمي داشت. چند دانه برنج مزه مزه مي كرد و پيچ تك شعله ي زير ديگ را مي چرخاند. گاهي هم به هيزم ديگ سمت چپ فوتي مي كرد.

Tuesday, May 16, 2006

كتش را برداشت و در را محكم بست. مثل اين كه ترسي تا آخرين سلولهاي مغزم رخنه كرد و شكافي لابه‌لاي پوستم كند تا ترسم ، تمام بدنم را پر كند... لقمه‌اي كه دستم بود روي ميز گذاشتم...
- يعني همه چيز تمام شد.

Tuesday, May 02, 2006

ساعت 6.30 روز جمعه است. نیم ساعتی می شود که همین طور بی هدف توی این خیابان پهن و خلوت رانندگی می کنم.

Wednesday, March 29, 2006

هیچوقت ندیده بودم که کبوتریی، گنجشکی سر دیوار بنشیند و بخواند. ولی میز من تا وقتی آنجا بودیم، روبروی همان پنجره بود و جایش را هیچوقت عوض نکردم. آنجا می نشستم تا برای کنکور درس بخوانم.

Wednesday, March 29, 2006

سه دوست را چگونه به مقصد می رسانند؟

Thursday, February 16, 2006

تق توق گرمب
از هیچ اتاقی به هیچ اتاقی قدمی. اتاق توست این جا. از هیچ اتاقی به اتاقی قدمی. کسی نمی آید به اتاق تو. از هیچ اتاقی به اتاقی. سال گذشته در مارین باد است این جا. حرکت. صدا تکرار نمی شود.

Sunday, February 12, 2006

وقتی می رفتم مسواک بزنم، از پشت در بیرون می آمد و سلام می کرد. اولین بار جیغ کشیدم و قایم شدم. صدا کردم تا بیایند و او را بکشند.

Tuesday, February 07, 2006

یک شنبه تلفن زدم تا الان که سه شنبه است. ولی بنظرم چند هفته می شود که صدایش را نشنیده ام. عادت کرده ام هفته ای چند بار تلفن بزنم، دو سه جمله ای حرف بزنیم و همین.

Tuesday, February 07, 2006

سخت است! سخت عبارت پیش پا افتاده ای است. دشوار، بغرنج و پیچیده است که این جا نشسته باشی و زیر نگاه سنگین آدم ها بخواهی چیزی بنویسی.

Tuesday, February 07, 2006

صفحه را که گذاشتم داشت می خواند«ضروری است، آری ضروری است». روی میز به هم ریخته بود، عقربه های ساعت دنبال هم می کردند. تلفن زنگ زد.

Tuesday, February 07, 2006

توضیح: محض تغییر ذائقه، فیلم نامه ای حاضر را در بخش «ادبیات داستانی» آورده ام.امیدوارم برای شما هم خالی از لطف نباشد.
در باره ی فیلم نامه نویس: عزیزی، متولد شهریور 1341، نویسنده و تهیه کننده ی برنامه های تلویزیون و فیلم های کوتاه و مستند و تبلیغاتی و انیمشن است.

Friday, February 03, 2006

تنها من نیستم، هر کس آدمی را دارد زیر سطح آینه ای آب، آدمی که هنوز رد سر خوردن و افتادنش مانده بر گلهای کناره آن تالاب عمیق و تلاشهایش را می توانی به خاطر آوری و دست و پا زدنش را، آدمی که در چشمهای کمین کرده زندگی ات، روشن تر از خودت، به خاطر می آید،

Friday, February 03, 2006

تا باز کند آن در اول را و بعد هی برگرداند و برگرداند یک یک، زل بزند آن دانه دانه سیاه را بر سفیدی که مصرانه می خواست همه چیز را از یاد ببرد و او مجبور بود در یک آشفتگی آزار دهنده، از این اتفاق که به نظرش فاجعه عظیم می نمود سعی کند جلو گیری کند و اما آن کار اصلا هم ساده و آسان نبود،

Friday, February 03, 2006

لیوان نوشابه رو پایین آورد و روی میز گذاشت. تو سرت هنوز پایین بود و داشتی با چمنگال ته ظرف سالاد رو در می آوردی. صدای آروغش رو که شنیدی، برش گوجه فرنگی و چند تا پر کاهو زیر دندونات موند و آروم سرت رو بالا آوردی و نگاهش کردی.

Friday, February 03, 2006

من، کارمند دون پایه شهرداری هستم، پیک موتوری دفتر ریاست. حقوق ام با خرج و مخارج زندگیم جور در نمی آمد، به همین خاطر پیشنهاد مدیرم را مبنی بر قبول شغل« مرده شوری» پذیرفتم. کم تر کسی این کار را می کرد.

Friday, February 03, 2006

لحاف را تا زیر چانه ام بالا می کشم، امشب عجیب سرد است. به ماه نگاه می کنم یاد ترانه ی فرهاد می افتم یه شب مهتاب، ماه می آد تو خواب، منو می بره...
چراغ را خاموش کرده ام. می خواهم فکر کند که خوابم. نمی دانم چرا امشب هوا باید آنقدر سرد شود.حتی خدا هم با من لج است.

Friday, February 03, 2006

ساختمان ترمینال مملو از جمعیت بود. بیرون اتوبوس ها با دهان باز صف کشیده بودند و به نوبت بخشی از جمعیت منتظر را انگار می بلعیدند. از میان جمعیت به سختی گذشتم و خودم را به اتاقکی رساند م که بالای آن با حروف درشت طلایی نوشته شده بود«اطلاعات ». گفتم:« ببخشید، من می خوام برم به شهری که...»

Monday, January 16, 2006

در چند قدمی ام ایستاده است. توی آینه بخار گرفته ی حمام و پف دور چشمهایم و دماغ بادکنکی ام را- که حالا انگار بادش کرده بودند- نشان می دهد.

Monday, January 09, 2006

داستان می خواهد خودش راهش را پیدا کند. او خیلی عجول است. با شتاب سوار ماشین کلمه ها می شود. از خودش شروع می کند.

Monday, January 09, 2006

خود به خود سرعت ماشین داشت کمتر می شد. حس کردم این ماستنگ آبی رنگ 65 دیگر می خواهد بایستد. حس کردم رنگ ها، همه ی رنگ های دور و بر آرام آرام به فیروزه ای می گراید. حس کردم

Saturday, December 03, 2005

رها رسپینا متولد 26 مهر60 است و فارغ التحصیل رشته ی حقوق.همچنین به نوشته ی خودش، مسلط به دو زبان فرانسه و انگلیسی. از میان 4 داستانی که برای سایت جن و پری ارسال کرده بود،قرعه به نام این داستان افتاد. تا چه قبول افتد.

Saturday, December 03, 2005

با هم رفتند و جسد پسرک را انداختند توی آب. مهری بود و مصطفا و احمد.

Saturday, December 03, 2005

فقط به فاصله یک کیلو متر از میدان آزادی به سمت غرب، پل بزرگی از روی جاده گذشته و در کنارساختمان های یک شکل و بلند اکباتان در جهت شمال امتداد یافته است.

Saturday, December 03, 2005

خانه ی ما آن قدر ساکت است که بعضی وقت ها فکر می کنم الان است که پرده ها بروند کنار و تماشاگران برای مان دست بزنند.

Saturday, November 19, 2005

آن مرد کفش می پوشد. آن مرد اول جوراب می پوشد. آن مرد اول کراوات اش را دو گره می بندد بعد جوراب می پوشد. اما آن مرد باید اول با حوصله و سر صبر دکمه های پیراهن سفید مایل به شیری اش را ببندد، پایین پیراهن را

Tuesday, November 15, 2005

دوازده دقیقه به پنچ بود. باران نباریده بود و من هنوز نمی توانستم این جا،کنار تو باشم که نگاهت کنم و ناله ات را میان نفس هایت بشنوم و روزبه خانه نباشد

Sunday, October 16, 2005

میلاد صادقی در آغاز راه است و نویسندگی راتجربه می کند.ناگفته نماند نویسنده ای است با استعداد که می توان به آینده او دل بست.بعضی از داستان های او، در نشریات مختلف ادبی همچون گلستانه، چاپ شده است.

Saturday, October 08, 2005