صفحه‌ی اول  | درباره‌ی ما  |  تماس

 

نشريه
■  فهرست مطالب
■  یادداشت سردبیر
■  داستان ما
■  داستان ديگران
■  شعر
■  مرور کتاب
■  نقد و مقاله
■  گفتگو
■  ويژه نامه
■  داستان تجربه
■  کارگاه داستان
■  درباره‌ی داستان‌نويسی
■  پستوی نقد و مقاله
■  جن فضول/ پری کنجکاو
■  نمایش‌نامه
■  سیمین بهبهانی
■  ادبیات کلاسیک ایران
■  تازه‌های کتاب

آرشيو مطالب گرداننده
■  بيوگرافی
■  آثار نویسنده
■  مادمازل کتی
■  کافه‌ی پری دریایی
■  نقد و مقاله
■  مصاحبه‌ها

■  پیوندها




میترا الیاتی

گزارشی کوتاه از عملکرد «ما» در این چهار سال


 عکاس: حمید جانی پور/ نشر چشمه

 

 

چهار بهار بر «جن و پری» گذشت و وارد پنجمین سال زندگی خود شد. خوب یا بدش را به عهده شما خوانندگان و علاقمندان این مجله می‌گذاریم و به جای هر یادداشت یا مقدمه‌ای یکراست می‌رویم سر اصل مطلب و گزارشی اجمالی از فعالیت‌های این مجله، از بدو تاسیس تا امروز را با هم مرور می‌کنیم.

 

اهداف:

«جن و پری» با هدفی صرفا ادبی، و با دغدغه‌ی ایجاد پلی میان کتاب و کتابخوان، و در عین‌حال معرفی و آشنایی با نویسندگان صاحب‌نام و گمنام در بخش‌هایی چون داستان کوتاهِ فارسی، ترجمه‌ی داستان، شعر فارسی، ترجمه‌ی شعر، نقد و مقاله، پستوی جن و پری، معرفی کتاب، گفتگو، کارگاه داستان، ویژه‌نامه، آغاز به کار کرد.

نحوه‌ی اجرا

می‌توان این مجله را از نظر  به روز رسانی و نحوی اجرای آن، به سه دوره تقسیم کرد:

اول- برای مدتی با یکی دو پست به روز می‌شد.

دوم- کم کم شکل هفته‌نامه به خود گرفت.

سوم- دچار رشد کیفی شد و  به‌عبارتی شکل ماهنامه‌  به خود گرفت.  

اما:

[از حوادث تلخ خرداد88، به این‌سو،  «جن و پری» نیز  همچون رسانه‌های دیگر برای مدتی دچار «سنکوپ» شد: نه کاری برایش می‌رسید، نه حوصله‌‌ای برای جمع‌آوری و انتشار داشت. در نتیجه رویه «ماهنامه‌گی‌»یش را ناخواسته از دست داد و «دوماهنامه»  شد.]

 

گزارشی از عملکرد‌های ویژه

در این چهار سال علاوه بر انتشار آثاری معتبر در بخش‌ نقد و مقاله، داستان ما، شعر، داستان دیگران و ...، دو ویژه‌‌نامه منتشر کرده‌ایم. ویژه‌نامه نخست به حسین نوش آذر اختصاص دارد. ويژه‌نامه‌ی حسين نوش آذر ، همچنان پویا و در حال تولید است.

دومین ویژه‌نامه متعلق به شاعر گرانقدر سیمین بهبهانی است. این ویژه‌نامه تحت عنوان: جشن‌نامه‌ی سیمین شاعر به همت  شاعر گرامی آقای رسول رخشا به انجام رسید و منتشر  شد. این  نیز چون ویژه‌نامه نخست، کماکان در زایش و تولید است و به مرور مطالب تازه‌ی به آن  افزوده خواهد شد.

 

همکاران حاضرِ مجله و بخش‌های مربوطه:

پگاه احمدی،(شاعره‌ی توانمند) مجری شعر

اسدالله امرایی،( مترجم معتبر و صاحب‌نام) مجری ترجمه داستان

سیامک وکیلی،(منتقد) مجری کارگاه داستان

مصطفی رضئیی، (منتقدِ کوشا و جوان) مجری «معرفی و نقد کتاب» و «گزارش کتاب»

همکار تازه نفسمان، سهند آقایی در بخش «ادبیات کلاسیک»

 

دیگر همکارانی که پیش از این با ما همکاری داشته و به یاری‌مان شتافته‌اند:

محمد چرم شیر (که دو شماره‌ی پربار «کارگاه نمایش» به همت ایشان است و امیدواریم در آینده نیز از بذل عنایت نسبت به جن و پری کوتاهی نکنند و در کنارمان باشند.)

سعید کمالی دهقان/ مشاور اجرایی

حسین شهرابی/ مجری نقد و مقاله

داریوش اسدی کیارس (مجری پستوی جن و پری)

 

 

قدردانی ویژه:

جای آن دارد که از دوست خوب و جدی‌ام سرکار خانم مهرشید متولی که کامو را به طور احسن و پیراسته‌ای در هر شماره، ترجمه کردند و در اختیار این مجله گذاشتند تشکر کنیم و به امید ادامه‌ی همکاریشان بمانیم.

و هم، از تمام دوستانی که در این چهار سال، با ارسال آثار با ارزش خود همراهیمان کرده‌اند سپاسگزاریم.

یادآوری چند نکته، پیش از ارسال مطالب به جن و پری:

یکم- مطالب ارسالی  را به صورت متن تایپ شده با نرم‌افزار، 2003 / Word ، و به صورت متن ضمیمه به آدرس ایمیل‌: mitra.elyati@gmail.com      

ارسال کنید:  (لطفا بخش مورد نظرتان را نیز در بخش موضوع ایمیل بگنجانید. بطور مثال اگر داستانی را برای انتشار در بخش کارگاه داستان ارسال می‌کنید؛ لطفا به این نکته اشاره کنید و بنویسید: بخش کارگاه داستان.(

دوم- جن و پری از انتشار آثاری که پیش از این در رسانه‌های الکترونیکی منتشر شده باشد معذور است؛ باز‌نشرِ آثاری که قبل از این در نشریاتِ کاغذی به طبع رسیده‌اند با ذکرِ منبع، در جنّ و پری مانعی ندارد.

سوم- لطفا به سه قانون ساده‌ی نوشتن در کامپیوتر و برای وب، قبل از ارسال آثار به جن و پری توجه کنید؛ در غیر این صورت از نشر آثار شما معذوریم.   

چهارم- عکس نویسنده یا صاحب اثر را برایمان ارسال کنید تا از عکس تزئینی در ضمیمه‌ی اثر استفاده نشود.

نکته‌ی آخر این‌که به دلیل انبوه آثار رسیده و بررسی آن‌ها، احتمال دارد قادر به پاسخگویی سریع در تائید یا رد آثار شما نباشیم. این‌ را به حساب کم توجهی ما نگذارید.

 

در پایان:

از اینکه  «جن و پری» در این چهار سال موفق به جذب آثار بکر جمعی از  صاحب‌نظران،  نویسندگان، شاعران و مترجمان نامی کشور شده، بسیار خشنود است؛ باشد تا مورد استفاده دانش‌پژوهان رشته‌ی ادبیات ایران و جهان در گستره‌ی زبان فارسی قرار بگیرد.

کاستی‌ها را در مقام سردبیر می‌پذیرم؛ هر چند هیچگاه خود را  به عنوان سردبیر در معنای اخصّ کلمه به حساب نیاورده‌ام.

 با سپاس

میترا الیاتی  



نظر خوانندگان: 29 نظر