صفحه‌ی اول  | درباره‌ی ما  |  تماس

 

نشريه
■  فهرست مطالب
■  یادداشت سردبیر
■  داستان ما
■  داستان ديگران
■  شعر
■  مرور کتاب
■  نقد و مقاله
■  گفتگو
■  ويژه نامه
■  داستان تجربه
■  کارگاه داستان
■  درباره‌ی داستان‌نويسی
■  پستوی نقد و مقاله
■  جن فضول/ پری کنجکاو
■  نمایش‌نامه
■  سیمین بهبهانی
■  ادبیات کلاسیک ایران
■  تازه‌های کتاب

آرشيو مطالب گرداننده
■  بيوگرافی
■  آثار نویسنده
■  مادمازل کتی
■  کافه‌ی پری دریایی
■  نقد و مقاله
■  مصاحبه‌ها

■  پیوندها




کاوه سلطانی

پنج گل بنفش


 

چطور می‌توانم
      دختری را ناراحت کنم
                                 که این همه روسری‌های رنگارنگ دارد

دوستت دارم به خاطر
                          رنگ‌های شاد روسری‌هایت
چطور می‌توانم این‌قدر غیر منطقی باشم و درباره‌ات منطقی فکر کنم

آی دختری که روسری‌ات
                                   گل‌های آبی رنگ دارد،
چطور می‌توانم آزارت دهم و چطور می‌توانی آزارم دهی

آی! دختری که خیس شده روسری‌ات امشب زیر باران
دوستت دارم به خاطر
                       آن یکی روسری‌ات
                                         که گاهی می‌پوشی.
رود نیل
خواب سبدی است،
                           که مادرانه     
                                    به نیل می‌سپارمش.
هر بار  کاخ‌هایی دیگر         
                              و زنانی دیگر               
                                              و ماجراهایی تازه
این است که در خواب مشتاقانه چشم می‌گشایم.



نظر خوانندگان: 3 نظر